برومو فنل بلو

برومو فنل بلو:

رنگهای خاصی وجود دارد (بروموفنول آبی، کریستال بنفش، نفتول زرد S، قلیایی سریع سبز، سولفورودامین B، کوماسی آبی، و چند رنگ دیگر) که به پروتئین ها متصل می شوند. شدت رنگ، یعنی مقدار پروتئین مربوط به تعداد سلول ها، می تواند در شرایط خاصی به جای شمارش سلولهای نوری مورد استفاده قرار گیرد. رنگ متصل به پروتئین با استفاده از یک حلال خاص (به استثنای دینیتروفلوئوربنزن متصل کننده کووالانسی) آزاد می شود و جذب نور محلول حاصله به صورت فتومتری اندازه گیری می شود. از روش سولفورودامین B برای ارزیابی سمیت سلولی داروهای ضد سرطان در hMSC های ex vivo بیماران سرطانی استفاده شد. با این حال، این روش بین سلول های زنده و مرده تمایزی قائل نمی شود زیرا مقدار پروتئین در سلول متعهد به ندرت تغییر می کند، اما با این وجود ممکن است از آن برای ارزیابی سمیت سلولی در کشت های سلولی چسبنده استفاده شود که فرض بر این است که سلول های در حال جدا شدن قبل از افزودن رنگ انتخاب شده شسته می شوند. نمک سدیم بروموفنول آبی در تهیه نمونه های پروتئینی برای تجزیه و تحلیل وسترن بلات استفاده شده است. همچنین در غذای مگس دروسفیلا برای کمک به تجسم روده برای کالبد شکافی استفاده شده است.

برموفنل بلو یک شاخص pH، مُعرف و نشانگر رنگ می باشد که میتوان آنرا با اضافه کردن مقداری برم به محلول داغ اسید استیک خشک وفنل رد   نیز تولید کرد.  از برموفنل بلو  در آزمایشگاه به عنوان یک نشانگر اسید استفاده می شود.

رنگ محلول برموفنل بلو در محدوده pH 3.0 - 4.6 از زرد به آبی متغیر است.