محیط کشت کوکدمیت مدیوم

کوکدمیت مدیوم:

محیط کوکد میت براث ( cooked  Meat Broth ), محیط کشتی مایع ، غیر انتخابی و غنی است که برای پرورش و نگهداری طیف وسیعی از میکروارگانیسم های هوازی و بی هوازی به کار می رود.ه خصوص برای کلستریدیوم ها ( باسیل های بی هوازی اجباری گرم مثبت)  و پرتئو لیتیک های بی هوازی کاربرد دارد.هم چنین از محیط کشت کوک میت برای تشخیص آلودگی به کلستریدیوم ها در صنایع غذایی نیز استفاده می شود.وجود بافت قلب در محیط کشت ضروری است و محیط کشت مغذی را برای رشد میکروارگانیسم ها ایجاد می کند وهم چنین از نظر پروتئین نیز محیط مناسبی را برای رشد میکروارگانیسم های بی هوازی ایجاد می کند(به علت داشتن گلوتامین و خاصیت ضد احیا کنندگی) .

محیط گوشت پخته یک آبگوشت مایع مغذی است که برای غنی‌سازی، رشد سریع و نگهداری میکروارگانیسم‌ها به‌ویژه
بی‌هوازی‌ها استفاده می‌شود.همچنین گونه‌ها را قادر می‌سازد تا با واکنش‌های ساکارولیتیک (تولید اسید و گاز
همراه با قرمز شدن گوشت) و پروتئولیتیک (تجزیه گوشت با سیاه شدن) متمایز شوند. محیط کوک میت براث همچنین به عنوان محیط کشت پشتیبان نیز به کار می رود.محیط گوشت پخته یک محیط کاملاً تثبیت شده
برای کشت ارگانیسم های بی هوازی و هوازی است. باکتری‌هایی که گلوکز را هیدرولیز
می‌کنند، به سرعت محیط را اسیدی می‌کنند و بدون هضم گوشت، گاز تولید می‌کنند.
سویه های پروتئولیتیک گوشت را به اسیدهای آمینه تجزیه می کنند و باعث سیاه شدن و
بوی گندیده ناشی از ترکیبات گوگرد می شوند. لوله محیط بادرپوش شل انکوبه می شودو
نیازی به آب بندی نیست. هوازی ها در بالا رشد می کنند درحالی که گونه های بی هوازی
عمیق تر در محیط رشدمی کنند. در محیط آماده شده، دو فاز قابل تعریف است: ذرات جامد
در پایین ومایع شفاف کهربایی روی آنها.ذرات گوشت شرایط خوبی رابرای تشکیل ریزمحیط
فراهم می کندکه به رشد بی هوازی عمیق تر درمحیط کمک می کند. ایروب هادربالای محیط
رشد می کنند.

کلستریدیوم ها گروه بزرگی از باسیل های بی هوازی گرم مثبت هستند که به غیر از کلستریدیم دیفیسل که در انسان مشکل ساز است بقیه گونه ها

می توانند هم در حیوان و هم در انسان ایجاد بیماری حاد کنند.

کلستریدیوم ها به دو شیوه عمل می کنند که دانستن آن ها برای کشت بسیار مهم است :

گروه اول که به علت برخورداری از آنزیم های خیلی قوی برای تخریب بافت همبند واتصالات آن مثل کلاژن و هیالورونیک اسید ، موجب تخریب و آسیب بافتی می شود وشامل گروه های متعددی مانند کلستریدیوم پرفرنژنس است

  گروه دوم که تخریب بافتی نمی دهند ولی توکسینی تولید می کند که باعث فلجی و در نهایت مرگ می شود,مانند کلستریدیوم بوتولینوم ( عامل بوتولیسم ) و کلستریدیوم تتانی ( عامل کزاز یا تتانوس )