محیط کشت مایع تایوگلیکولات

محیط مایع تیوگلیکولات:

محیط کشت مایع، زرد رنگ که حاوی معرف اکسیداسیون – احیاء  به نام رسازورین (Resazurin) است. تایوگلیکولات براث ، آبگوشت غنی کننده به طور معمول در آزمایشگاههای میکروب شناسی برای کشت باکتری های به شدت بی هوازی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این محیط  برای شناسایی باکتری ها از لحاظ نیاز به اکسیژن (بی هوازی یا هوازی) استفاده می شود.

مقدار آگار موجود در محیط کشت تایو گلیکولات (Thioglycollate broth) در حدود ۰٫۰۷۵ درصد بوده و این مقدار آگار جهت جلوگیری از ورود جریان اتمسفر حاوی اکسیژن به داخل آبگوشت استفاده شده است.

تیوگلیکولیک اسید به عنوان یک عامل احیاء کننده جهت پایین آوردن پتانسیل اکسیداسیون احیاء در محیط استفاده شده است. با اضافه نمودن تعداد زیادی از فاکتورهای مغذی مانند کازئین – عصاره مخمر، گوشت، و ویتامین‌ها و غیره به این محیط، رشد اکثر باکتریهای پاتوژن تشدید می‌گردد. سایر مکمل‌ های غذایی، اندیکاتور اکسیداسیون – احیاء (Resazorin)، دکستروز، ویتامین K1 و هِمین (hemin) در فرمولهای تغییر یافته دیگر به محیط اضافه شده است.

باسیل‌ های گرم منفی اختیاری در سراسری محیط پخش می‌شوند.

کوکسی‌ های گرم مثبت به صورت توپ باد کرده (puff ball) رشد می‌کنند.

هوازیهای مطلق مانند سودوموناس و مخمرها به صورت یک لایه نازک در سطح آگار رشد می‌ نمایند.

جهت رشد باکتریهای بیهوازی اگر به محیط تیوگلیکولات مکمل هِمین (hemin) به مقدار ۵ میکروگرم در میلی لیتر و ویتامین K1 به میزان ۰٫۱ میکروگرم در میلی لیتر و بیکربنات سدیم به میزان ۱ میلی گرم در میلی لیتر اضافه گردد نتایج بهتری حاصل می‌ گردد.

نگهداری محیط کشت تایو گلیکولات Thioglycollate broth در آزمایشگاه در داخل ظروف تیره و در داخل یخچال می باشد.

رشد باکتری ها در محیط مایع به صورت کدورت دیده می شود و هر چه کدورت بیشتر، تعداد باکتری رشد کرده بیشتر است. در بعضی از موارد ممکن است در قسمت بالایی محیط، رنگ صورتی دیده شود