محیط کشت لژیونلا آگار پایه

لژیونلا آگار پایه:

محیط کشت پایه لژیونلا آگار که به نام‌های محیط کشت لژیونلا آگار بیس و محیط کشت Legionella Agar Base نیز شناخته می‌شود مناسب برای شناسایی احتمالی گونه لژیونلا می‌باشد. به بیان ساده‌تر محیط Legionella Agar Base، محیط کشت انتخابی گونه لژیونلا می‌باشد.

آگار لژیونلا که در ابتدا به عنوان آگار F-G نامیده می شد با جایگزینی نشاسته با زغال چوب و کازئین اصلاح شد. هیدرولیز با عصاره مخمرمنجر به بهبود بهتر لژیونلا پنوموفیلا شد  و افزودن بافر ACES (N-2-استامیدو-2-آمینو اتان سولفونیک اسید) باعث بهبود ارزش غذایی محیط Edelstein شد افزودن α-کتوگلوتارات را برای افزایش حساسیت این محیط پیشنهاد کردند . محیط حاوی عصاره مخمر برای تامین مواد مغذی نیتروژنی لازم برای رشد لژیونلا است. زغال چوب فعال ترکیبات سمی را که در طول رشد در محیط تجمع می یابند یا در هنگام استریلیزاسیون محیط ایجاد می شوند، از بین می برد. افزودن بافر ACES به حفظ pH مناسب محیط برای رشد بهینه لژیونلا کمک می کند. آنتی بیوتیک ها در مکمل رشد باکتری ها و قارچ های آلوده کننده مختلف را مهار می کند . گونه های لژیونلا نیاز تغذیه ای مطلق به ال سیستئین دارند. کلنی های احتمالی گونه لژیونلا می توانند بر روی هر دو پایه لژیونلا آگار با FD142 و با FD206 (محیط بدون L-سیستئین) کشت داده شد. همه پلیت ها در دمای 35 درجه سانتی گراد انکوبه می شود. کلنی هایی که روی پایه لژیونلا آگار با FD142، با ال سیستئین رشد می کنند، اما روی لژیونلا رشد نمی کنند. باز آگار با FD206 بدون ال سیستئین، می تواند به عنوان گونه احتمالی لژیونلا در نظر گرفته شود.