محیط کشت مکانگی سوربیتول آگار

مک کانکی سوربیتول آگار:

محیط کشت مک کانکی سوربیتول آگار که با نام محیط کشت SMAC نیز شناخته می‌شود، مناسب برای جداسازی باکتری E. coli O157 بیماری‌زا می‌باشد. تفاوت اصلی این محیط کشت با محیط کشت مک کانکی، جایگزینی لاکتوز با سوربیتول است.

E.coli O157 سوربیتول را تخمیر نمی‌کند و بنابراین کلنی‌های بی‌رنگ تولید می‌کند. در مقابل، اکثر E. coli ها سوربیتول را تخمیر کرده و کلنی صورتی تشکیل می‌دهند. حساسیت این محیط کشت ۱۰۰٪ و اختصاصیت آن ۸۵٪ گزارش شده است.

سطح تلوریت پتاسیم سوش O157 را از سایر سوش‌های E. coli تمیز می‌دهد و گونه‌های Providencia و Aeromonas را مهار می‌کند. سفیکسیم مهارکننده پروتئوس spp است. استفاده از سفیکسیم و تلوریت در محیط کشت SMAC برای جداسازی E. coli O157: H7 در دفترچه تحلیلی باکتری‌شناسی FDA شرح داده شده است.

 این نوع از محیط کشت برای تشخیص E coli O157 H7 استفاده می شود. و همچنین به طور سنتی  از MacConkey برای تشخیص آن دسته از باکتری هایی که لاکتوز را تجزیه می کنند  از آندسته باکتری های که لاکتوزرا که تجزیه نمی کنند مورد استفاده قرار می گیرد. این مهم است زیرا باکتری های روده مانند اشریشیا کلی  به طور معمول می توانند لاکتوز راتجزیه کنند  در حالی که عوامل بیماری زای مهم روده  مانند سالمونلا انتریکا و بیشتر شیگلا ها قادر به تجزیه لاکتوز نیستند. همچنین Shigella sonnei می تواند لاکتوز را تجزیه کند  اما تنها پس از انکوباسیون طولانی مدت  بنابراین از آن به عنوان تجزیه کننده لاکتوز دیررس یاد می شود.