اوره آگار پایه:
محیط کشت اوره آگار یک محیط کشت افتراقی برای تشخیص باکتری های تجزیه کننده ی اوره می باشد. باکتری های دارای آنزیم اوره آز مانند پروتئوس، بروسلا (عامل تب مالت)، هلیکوباکتر پیلوری، گونه های کورینه باکتریوم اوره آز لیتیکوم، کلبسیلا، کریپتوکوکوس با این محیط قابل تشخیص اند. همچنین بسیاری از میکروارگانیسم های عامل عفونت مجاری ادراری آنزیم اوره آز تولید میکنند.
این نوع محیط کشت از ویژگی های بارزی برخوردار است. از جمله اوره آگار پایه همراه با آگار اضافه شده برای تشخیص فعالیت اوره آز توسط انتروباکتریاسه استفاده می شود. این محیط بافر کمی حاوی اوره و فنل قرمز به عنوان نشانگر pH است. فعالیت اوره آز محیط را قلیایی می کند، بنابراین تغییر رنگ از زرد کم رنگ به صورتی-قرمز ایجاد می کند. ژلاتین پپتون باعث رشد سریع میکروارگانیسم های گرم منفی روده می شود، بنابراین امکان کاهش زمان انکوباسیون را فراهم می کند. در موجوداتی که اوره را به آرامی هیدرولیز می کنند، دکستروز فعالیت اوره آز را شبیه سازی می کند. آگار عامل ژله کننده است. پایه اوره آگار (کریستنسن) (قابل کلاو کردن خودکار) (DM283) برای تشخیص پروتئوس ولگاریس، میکروکوکس و ارگانیسم های پاراکلون بر اساس تولید اوره آز توصیه می شود.
اوره آگار پایه با آگار برای تمایز میکروارگانیسم ها بر اساس تولید اوره آز استفاده می شود.
همچنین علاوه بر این تولید کردن اوره آز یک آزمایش مهم افتراقی در میکروبیولوژی است که در روش های استاندارد مشخص شده است.
این باکتری ها اوره ی موجود در محیط کشت را به آمونیاک، گاز کربنیک و آب تبدیل میکنند. آمونیاک حاصل از تجزیه ی اوره باعث قلیایی شدن محیط میشود. این واکنش با تغییر در معرف اوره (فنل رد) و تغییر رنگ محیط از زرد به صورتی روشن نشان داده میشود. pH محیط در این شرایط بیشتر از 8 خواهد بود. این محیط کشت بصورت اوره مایع و جامد وجود دارد. اوره براث برای باکتری های با فعالیت بالای اوره آز مانند پروتئوس به کار می رود.
- کنترل مثبت: پروتئوس ولگاریس
- کنترل منفی: اشرشیا کلی
انتخابهای مرتبط
محصولات مشابه
