گزیلن لایزین دئوکسی کولات آگار:
محیط کشت گزیلوز لیزین دزوکسی کولات آگار که به اختصار به آن XLD Agar گفته می شود، یک از محیط کشت های انتخابی و افتراقی است. pH تقربی این محیط 7.4 است و به دلیل وجود فنل رد به رنگ صورتی روشن یا قرمز روشن در می آید.
باکتری سالمونلا با تخمیر گزیلوز باعث اسیدی شدن محیط شده به همین دلیل از کلنی های شیگلا تمایز می یابند. وجود لیزین در محیط کشت ضروری است، زیرا بدون وجود لیزین سالمونلا به سرعت گزیلوز را تخمیر کرده و دیگر قابلیت تشخیص از سایر گونه های غیر بیماری زا را ندارد. لیزین توسط آنزیم لیزین دکربوکسیلاز تجزیه شده و pH محیط به سمت قلیایی می رود.
ساکارز و لاکتوز جهت جلوگیری از دکربوکسیلاسیون لیزین توسط کلی فرم های لیزین مثبت به محیط اضافه می شود. ارگانیسم هایی که توانایی تخمیر گزیلوز را دارند، لیزین دکربوکسیلاز منفی بوده و توانایی تخمیر ساکارز و لاکتوز را ندارند و باعث اسیدی شدن pH محیط کشت XLD agar می شوند.
وجود سولفات سدیم و سیترات آمونیوم آهن در محیط، به میکروارگانیسم های سازنده سولفید هیدروژن نظیر سالمونلا قابلیت تشکیل کلنی هایی با مرکز سیاه در شرایط قلیایی را می دهد تا از کلنی های شیگلا متمایز گردد.
موارد استفاده از محیط کشت گزیلوز لیزین دزوکسی کولات آگار(XLD agar)
- در آزمایشگاهئهای میکروبیولوژی مواد غذایی، لبنیات و آب
- جداسازی پاتوژن های روده ای منفی از نمونه های مدفوع و دیگر مواد بالینی
- افتراق دو گونه ی سالمونلا و شیگلا
انتخابهای مرتبط
محصولات مشابه
